|
บทนำ
" เงินตรา"
เป็นสิ่งที่มนุษย์คิดประดิษฐ์ขึ้นมา เพื่อใช้เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนสินค้า
และเป็นเครื่องวัดมูลค่าของสิ่งของและการบริการ
บริเวณอันเป็นที่ตั้งของประเทศไทยในปัจจุบันนี้
ได้พบเงินตราโบราณที่ผลิตขึ้นตั้งแต่ ยุคฟูนัน (พุทธศตวรรษที่ 6) ยุคทวารวดี
(พุทธศตวรรษที่ 11) ยุคศรีวิชัย (พุทธศตวรรษที่ 13) และยุคลพบุรี (พุทธศตวรรษที่12)
เมื่ออาณาจักรสุโขทัยก่อตั้งขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 18 ได้มีการผลิตเงินตราพดด้วงขึ้นเป็นครั้งแรก
และได้ใช้สืบต่อกันมาจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ สำหรับเงินพดด้วงนั้นถือได้ว่าเป็นเอกลักษณ์ทางเงินตราของไทย
เนื่องจากมีรูปร่าง ไม่เหมือนเงินตราสกุลอื่นใดในโลก
นอกจากเงินพดด้วง ยังมีเงินชนิดอื่น
ได้แก่ "เบี้ย" ซึ่งเป็นเปลือกหอยน้ำเค็มชนิดหนึ่ง
ที่ชาวต่างชาตินำเข้ามาจากหมู่เกาะมัลดีฟ และได้ใช้เป็นเงินตราในช่วงเดียวกับที่มีการใช้เงิน
พดด้วง คือตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งในขณะนั้นประเทศไทย
มีการ ติดต่อค้าขายกับต่างประเทศมากขึ้น การใช้เงินพดด้วงซึ่งผลิตด้วยมือไม่คล่องตัว
จึงได้โปรด เกล้าฯ ให้ตั้งโรงงานผลิตเงินเหรียญแบบต่างประเทศเป็นครั้งแรก
โดยใช้เครื่องจักรจากประเทศ อังกฤษ เพื่อใช้แทนการใช้เงินพดด้วง และยังใช้สืบต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
|
