การบูรณะโบราณสถาน

     การบูรณะโบราณสถานในพระราชวังเดิมแบ่งเป็น 2 ขั้นตอนหลักๆ ได้แก่

     - ขั้นตอนที่ 1 (Stabilization) : เป็นการบูรณะซ่อมแซมอาคารให้อยู่ใน สภาพที่มั่นคงแข็งแรง และแก้ปัญหาทางกายภาพ (คือทำให้คืนสภาพเดิมก่อน) เช่น การแก้ไขในเรื่องของความชื้น แก้การชำรุดของหลังคา(หลังคารั่ว) และแก้การทรุดตัว ของอาคาร เป็นต้น

     - ขั้นตอนที่ 2 (Rehabilitation) : เป็นการบูรณะตกแต่งทางด้าน สถาปัตยกรรมให้อาคารอยู่ในสภาพสมบูรณ์ (ฟื้นสภาพและปรับปรุงรูปแบบทาง สถาปัตยกรรมเพื่อให้สอดคล้องกับรูปแบบของอาคารในอดีตและเหมาะสมกับการใช้งาน ในปัจจุบัน) เช่น การตกแต่งภายใน การตกแต่งสี และลวดลายของประตูหน้าต่าง เป็นต้น

      ในขั้นตอนนี้ได้มีการสร้างรูปแบบใหม่ในหลายส่วน เนื่องจากตัวอาคารถูกเปลี่ยนแปลง ไปมาก โดยใช้พื้นฐานของข้อมูลเดิม ศิลปะร่วมสมัย แนวทางในการนำเสนอและการใช้ ประโยชน์ในปัจจุบัน พร้อมกับทำให้กลมกลืนกับสภาพโดยรอบและถูกต้องตามข้อมูล ทางประวัติศาสตร์

      รูปแบบใหม่ที่นำเสนอต่อคณะกรรมการเพื่อหาข้อยุติ มีข้อมูลสำหรับเปรียบเทียบ มีทางเลือกและมีเหตุผลในเชิงอนุรักษ์สถาปัตยกรรมมาประกอบ โดยในการดำเนินการ ทั้งสองขั้นตอนนั้น ได้มีการหาข้อมูลทางประวัติศาสตร์ เช่น จากจดหมายเหตุบันทึก และรูปถ่ายเก่า มีการตรวจหาสภาพปัจจุบัน ทั้งขนาด (กว้าง x ยาว x สูง) โครงสร้าง การตกแต่ง การใช้สี การตรวจสอบสภาพของปัญหาโดยมีการบันทึก และถ่ายรูป เจาะปัญหา และภาพรวมของปัญหา รวมทั้งการขุดค้น ขุดเจาะชั้นดินมาประกอบ แล้วนำมาเป็นเครื่อง ช่วยตัดสินใจหาแนวทาง รูปแบบ และข้อสรุปในการดำเนินการบูรณะซ่อมแซม

     โบราณสถานในพระราชวังเดิมเท่าที่ยังปรากฏก่อนการบูรณะ ได้แก่

     1. ท้องพระโรง
     2. ตำหนักเก๋งสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
     3. ตำหนักเก๋งคู่หลังเล็ก
     4. ตำหนักเก๋งคู่หลังใหญ่
     5. ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
     6. ฐานของศาลศีรษะปลาวาฬ
     7. ป้อมวิไชยประสิทธิ์

     นอกจากนั้นยังรวมถึงประตูและกำแพงพระราชวัง สำหรับการบูรณะในแต่ละอาคาร ได้ดำเนินการในส่วนหลักๆ ดังนี้ คือ หลังคา ฝ้าเพดาน ผนัง เสา พื้น บันได ประตู หน้าต่าง และปรับปรุงส่วนของระบบอาคาร